Es Oipboch bist va Holland zruggkemma e de 90er Johr,
und seid doscht, bist gwesn oiwä fi ins do.
Da Zuggalkostn is gwesn extrig ra,
wei dea is gwesn gonia la.
Z´Farmkehr host de Gäst de groaßn Schnitzel serviascht,
und ben Hoamfohn, wor da Koschtatisch ben Leitner schu resaviascht.
En Winter host e da Begloim s´Gschia ogspüt und varaumb,
ja de Agnes wor be de Leid bekonnt.
Dein frein Tog host wirklich genossn,
do hod die de Foscht es Lond ausse nid vadrossn.
Zan DM hi, an orangen Lippenstift kaffn,
und danoch e da Zirmoim eppas essn, und an Spritzer trinkn auf da Terrassn.
G´strickt host ins vü Poor Sockn,
und ben Koschtn hods ogebn oft an Haufn Nockn.
E da Rentn host Rätsl aufgleast, Puzzle baut und bist an liabstn kockt voan Haus,
und da Schokolad is da gonga niamois aus.
Di z´geah lossn, foid ins schwa,
und dei Plotz voan Haus is etz so la.
Decht vagunna ma de Ewige Ruah,
und schaug ins a bissl mitn Gugga va om ocha zua.
Tua ins oisond en Himmö om schea griassn,
etz wea ma di geah lossn miassn.
Ruhe in Friedn und a letzt´s Vergelt´s Gott
des Ewige Liacht soid da leichtn
Pfiati, liebe Agnes